06-05-10

Te vroeg?

Toen ik deze morgen m'n ogen op deed, voelde ik de bui al hangen... geen aandacht aan geven, gaat misschien wel gewoon weer voorbij. Niet dus... terug tranen, zomaar, zonder reden. Onmogelijk om nog te bedwingen heb ik ze dan maar de vrije loop gelaten met als resultaat rode opgezwollen ogen...

mams kwam binnen en schrok, want ... het ging toch al wat beter! " Kreeg een deugddoende knuffel en de woorden "het komt wel weer goed"... ik weet het... tijd geven...

11:44 Gepost door mieneke in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

04-05-10

stilte na de storm?

De storm in m'n hoofd houdt zich stil... ik durf zeggen dat er de laatse dagen betering is. Het voortdurende gepieker over hoe anderen over mij gaan denken is al verminderd. Toch houdt het me wat tegen om de deur uit te gaan. Zie eens dat iemand mij ziet, wat zeg je dan, hoe zullen zij reageren? Je ziet er helemaal niet ziek uit hé!

Zondag ben ik dan na lang twijfelen en enkele zweetbuien meegegaan naar een communiefeestje. En... ik ben blij dat ik mee ben geweest! Het deed deugd eens onder te mensen te komen en eens te praten over iets anders dan "depressie". Ook blij dat niemand over mij begon :-) Gewoon een gezellige avond...

Ondertussen zoek ik hier thuis allerlei "ontspannende bezigheden", en zowaar ik ben helemaal in de ban van de kunst om zelf kleren te maken! Echt, het werkt zo ontspannend, en ik ben voor Ines terug een kleedje beginnen maken...

 

15:27 Gepost door mieneke in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

27-04-10

Betere ochtend...

Kleine meid is naar school... Het ging wat beter deze morgen... nog geen tranen gehad. Zou het een goeie dag worden? Ik hoop het.

Gisteren bezoek gehad. Het deed deugd, even je gedachten kunnen verzetten, babbelen... 't is toch zo'n lieve madam ons C. 't Is in zo'n tijden dat je merkt op wie je echt kan rekenen... Bedankt C. je bent een schat!

08:30 Gepost door mieneke in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

24-04-10

gecrasht...

Waar ik voor vreesde is gebeurd, ondanks alle inspanningen om er door te komen is het me niet gelukt... woensdagnacht ben ik volledig gecrasht...niet meer te stoppen tranen en compleet in de war... verdict: endogene depressie.

De dokter zegt me dat ik het moet aanvaarden maar dat is zoooo moeilijk. Zeker naar de buitenwereld toe vind ik het nog steeds verschrikkelijk. Je ziet aan de blik van iemand onmiddellijk wat ze er van vinden. "plantrekker", "slappeling" "je moet je sterk houden, sterker zijn" het zijn woorden die als een mes door je lichaam snijden en die je vaak nog dieper duwen.

Ook in de werksituatie heb ik de indruk dat het geduld op is... zeker nu ik 4 weken thuis moet blijven...ik heb hier niet om gevraagd en ik doe mijn best om me sterk te houden maar het is sterker dan mezelf! Rotziekte...

 

11:45 Gepost door mieneke in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

21-04-10

Tranen

's Morgens rond zes schiet ik wakker...badend in het zweet, rillend, niet van de kou. Het gevoel dat ik dan heb is verschrikkelijk...opstaan is zwaar, veel te zwaar. Liefst zou ik wegkruipen in een hoekje verstopt onder een deken, waar niemand kan zien hoe ik me voel... Maar ik moet eruit, voor I. en voor mezelf. En dan komen de tranen, leg maar uit aan een kind van 6 waarom er tranen komen en je niet weet waarom. Er komen er weel veel te veel en vooral 's morgens. Bang dat ik weer in een diepe put ga terecht komen waar ik moeilijk uit geraak. Hier stop ik me 's morgens boven weg, ik wil niet dat ouders me zo zien, het is al erg genoeg dat m'n collega's me zo moeten zien. Ik heb meer en meer het gevoel dat ik er alleen voorsta, dat ik het zelf moet oplossen, maar het is niet makkelijk als je niet weet waarom je je zo voelt.

08:18 Gepost door mieneke in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

02-04-10

Weer even m'n roze bril kwijt...

Even m'n hart luchten, het is de enige plek waar ik het kan ...

De tranen stromen weer rijkelijk... ik ben al zo lang goed, had m'n leven weer in handen, voelde me ook echt wel goed, en nu... godverdomme, ik ben kwaad, op mezelf... waardoor is het weer zover kunnen komen, waarom heb ik het niet zien aankomen... en vooral waarom ben ik gewoon niet sterker!!

Ik schaam me... voor familie, collega's die waarschijnlijk denken, daar gaat ze weer...maar hoe hard ik ook probeer, het lukt me niet om het te verbijten.

"je mag je niet laten gaan" "je moet je erover zetten" "doe er iets aan"... DAT WEET IK MAAR HET LUKT NU EVEN NIET !!!!!!!!!!!!!! moeilijk te begrijpen voor de "normale" mensen onder ons.

Ondertussen peddel ik verder, vandaag de laatste dag werken en daarna twee weekjes vakantie. Misschien brengen die de oplossing? Ik hoop het ... ik wil weer gewoon IK zijn.

 

08:15 Gepost door mieneke in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

15-12-09

My time...

19:35 Gepost door mieneke in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

1 2 3 4 5 6 7 8 Volgende