21-01-09

Gedicht...

Bij het zoeken naar info voor het thema stenen in m'n klasje kwam ik dit gedicht tegen...

Stenen praten zachtjes.
Zijn meedogenloos
gehard door eeuwen zon.
Wind verrond zijn
scherpe kant. Het zand
schuurt mooie kleuren
langs de buitenrand.
Steen verklaart de hemel
in zijn kleuren overdag.
Verzamelt warmte voor
herinneringen in de nacht.
Zijn geur vertelt van leven
in de tijd. Zijn stilte schrijft
patronen in de eeuwigheid.
Stenen zijn het hart,
de ziel van land en leven.
Zijn wortels van bestaan,
vergaan, in de vertrouwdheid
van de tijd . Zij overleven
generaties, blijven tot het
kussen van de zon en maan.

stapel stenen web


19:11 Gepost door mieneke in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

Commentaren

Mooi gedicht...nog een fijne avond

Gepost door: Yolanda | 22-01-09

Mooi hè !
Over Pippa poes, je mag ze lenen, ze is een echte muizenkiller aan het worden sinds onze verbouwingen. Het is een binnenkat (komt nooit buiten), dus vroeger kende ze geen muisjes, maar sinds er hier overal spleetjes verschenen van de verbouwingen ... Hopelijk heeft ze nu de allerlaatste te pakken gekregen !
Groetjes !

Gepost door: Mamapippa | 22-01-09

De commentaren zijn gesloten.