02-04-10

Weer even m'n roze bril kwijt...

Even m'n hart luchten, het is de enige plek waar ik het kan ...

De tranen stromen weer rijkelijk... ik ben al zo lang goed, had m'n leven weer in handen, voelde me ook echt wel goed, en nu... godverdomme, ik ben kwaad, op mezelf... waardoor is het weer zover kunnen komen, waarom heb ik het niet zien aankomen... en vooral waarom ben ik gewoon niet sterker!!

Ik schaam me... voor familie, collega's die waarschijnlijk denken, daar gaat ze weer...maar hoe hard ik ook probeer, het lukt me niet om het te verbijten.

"je mag je niet laten gaan" "je moet je erover zetten" "doe er iets aan"... DAT WEET IK MAAR HET LUKT NU EVEN NIET !!!!!!!!!!!!!! moeilijk te begrijpen voor de "normale" mensen onder ons.

Ondertussen peddel ik verder, vandaag de laatste dag werken en daarna twee weekjes vakantie. Misschien brengen die de oplossing? Ik hoop het ... ik wil weer gewoon IK zijn.

 

08:15 Gepost door mieneke in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

Commentaren

Sterkte op de weg terug naar jezelf, ergens zit "zelf" op je te wachten, zal een spetterende ontmoeting zijn!

Gepost door: Danique | 02-04-10

Aanvaarden... Lieve MC,
inmiddels weet ik ook dat eens je echt diep zit, het niet 'zomaar' lukt je te herpakken. Daar is tijd voor nodig en herpakken gebeurt met vallen en opstaan. Probeer je weerstand te laten vallen, tegen het feit dat het even minder gaat. Probeer te accepteren dat het licht even uit is, sta jezelf dat even toe. Als je van jezelf vindt dat je je zo niet 'mag' voelen, dan zou het wel eens kunnen dat het alleen maar versterkt wordt... Het beste en veel liefs!

Gepost door: Valleimeisje | 04-04-10

De commentaren zijn gesloten.