21-04-10

Tranen

's Morgens rond zes schiet ik wakker...badend in het zweet, rillend, niet van de kou. Het gevoel dat ik dan heb is verschrikkelijk...opstaan is zwaar, veel te zwaar. Liefst zou ik wegkruipen in een hoekje verstopt onder een deken, waar niemand kan zien hoe ik me voel... Maar ik moet eruit, voor I. en voor mezelf. En dan komen de tranen, leg maar uit aan een kind van 6 waarom er tranen komen en je niet weet waarom. Er komen er weel veel te veel en vooral 's morgens. Bang dat ik weer in een diepe put ga terecht komen waar ik moeilijk uit geraak. Hier stop ik me 's morgens boven weg, ik wil niet dat ouders me zo zien, het is al erg genoeg dat m'n collega's me zo moeten zien. Ik heb meer en meer het gevoel dat ik er alleen voorsta, dat ik het zelf moet oplossen, maar het is niet makkelijk als je niet weet waarom je je zo voelt.

08:18 Gepost door mieneke in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

Commentaren

Stil... Om stil van te worden... Ik heb even geen woorden klaar, maar wil je toch laten weten dat ik aan je denk en dat ik je het aller-allerbeste toewens!

Gepost door: Valleimeisje | 21-04-10

lieve lieve, vorige week blogde ik een berichtje in dezelfde trant.. over het moeilijk hebben met onomkeerbare zaken.. soms moet je het jezelf je "even" toegeven.. you know..
de 'tips' nalezen werkt bij mij wel af en toe..
maar ojaaaaaa ik ken het gevoel :-( het went nooit.. ik denk aan je! xxx

Gepost door: fran | 21-04-10

De commentaren zijn gesloten.