24-04-10

gecrasht...

Waar ik voor vreesde is gebeurd, ondanks alle inspanningen om er door te komen is het me niet gelukt... woensdagnacht ben ik volledig gecrasht...niet meer te stoppen tranen en compleet in de war... verdict: endogene depressie.

De dokter zegt me dat ik het moet aanvaarden maar dat is zoooo moeilijk. Zeker naar de buitenwereld toe vind ik het nog steeds verschrikkelijk. Je ziet aan de blik van iemand onmiddellijk wat ze er van vinden. "plantrekker", "slappeling" "je moet je sterk houden, sterker zijn" het zijn woorden die als een mes door je lichaam snijden en die je vaak nog dieper duwen.

Ook in de werksituatie heb ik de indruk dat het geduld op is... zeker nu ik 4 weken thuis moet blijven...ik heb hier niet om gevraagd en ik doe mijn best om me sterk te houden maar het is sterker dan mezelf! Rotziekte...

 

11:45 Gepost door mieneke in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

Commentaren

lieve mieneke! Hey Mieneke, ik zit beetje in de zelfde situatie, ik weet wel niet wat je mankeert, maar ik weet wel wat je doormaakt, waar jij nu bent ben ik vaak ook geweest en ik schaamde me net als jij en ik was ook net als jij heel echt kwaad, kwaad op mezelf, ik haatte mezelf omdat ik in mijn gedachten zo een loser ben ( was) maar nu weet ik beter! WIJ ZIJN GEEN LOSERS OMDAT WE ZIEK ZIJN! En we zijn ook niet ziek omdat we dat willen!Ik zit in mijn aanvaardingsfase en sta op het punt mijn leven een andere richting te geven! Ooit gaat het terug wat beter en weet je terug welke weg je moet inslaan, dat hoeft nu niet, nu ben de der niet klaar voor, nu mag je gerust even gaan rusten en als je terug wat sterker ben, wel dan , dan is het nog tijd genoeg!
liefs
christa

Gepost door: christa | 24-04-10

Je hoeft je naar niemand toe te verantwoorden.. en toch, we doen het wel...
Het is idd een rotziekte.. geef jezelf tijd, veel tijd en bezin, wie weet... staan er nieuwe dingen klaar dan die je durft te zien!
Ik geloof niet in vier weken lieve meid.. ik spreek uit ervaring. Ik heb acht maand nagedacht na mijn crash..en heel stilletjes leer je terug genieten van de dingen die voor JOU waardevol zijn..én verdwijnt ook stilletjes de schaamte.. volhouden.. een hele dikke (virtuele ;-) knuffel! En als je er klaar voor bent, kom ik graag eens langs of gaan we eens iets drinken! xxx

Gepost door: fran | 26-04-10

De commentaren zijn gesloten.